Oh happy days. Dat liedje alleen al maar me altijd happy. Omdat ik mezelf weer zie: opgekruld op de bank met mijn nog jonge beentjes. Zakje chips, glaasje fris en dan naar die Amerikaanse serie kijken. Waar de jeugd altijd aan de gang was met de liefde, maar ook met auto’s.
De Fonz
Waar de Fonz Uber cool was, maar dan in de tijd van toen. En waar geweld eigenlijk niet voorkwam, waar het vooral draaide om gezelligheid, leukigheid en de verbintenis.
De Fonz. Toen ik er informatie op naslag wanneer deze serie werd uitgezonden kwam ik uit op de periode tussen 1974 en 1984. Ik was 11 toen hij begon, 21 toen hij stopte. En al die tijd was ik fan, ondanks het feit dat ik puberde en zelf een soort Joanie werd (het zusje van Richie (gespeeld door Ron Howard die later heel beroemd zou worden met het zelf produceren van films zoals A beautiful Mind). Henry Winkle speelde The Fonz met zijn prachtige vetkuif en versierde alle meiden die maar in dat ene restaurant kwamen met die volgens mij groenige stoelen. Datzelfde interieur stond ook bij een meubelwinkel in Wolvega.
Love American Style
De serie ontstond trouwens uit een andere serie van Love, American Style genoemd Love and the Happy Days.
De serie speelde in de jaren ’50. De familie Cunningham uit Milwakee stond centraal. Die onvergetelijke moeder Cunningham ( Marion Ross) en vader Cunningham (Tom Bosley) waren overigens ook niet te evenaren.
Maar terug naar Fonzie dus. Nu zouden we hem een player noemen, in de serie was hij gewoon te leuk voor woorden. En hij flikte het elke keer weer, terwijl de andere mannelijke helden in de serie er wat sullig bijstonden. Stereotype? Vast wel. Maar toch wel heel erg smullen.
Fonz auto
Ik kwam trouwens op de serie toen ik bij Catawiki een geweldige Fonz auto zag staan. Een geweldige Pontiac. Als je daar op biedt en hem wint, krijgt je de Fonz er vast niet bij (ik heb hem even gegoogled en ja hij is toch ook behoorlijk ouder geworden. Net als wij allemaal). Maar gewoon een ritje door de omgeving met zo’n bak is waarschijnlijk ook voldoende voor dat geluksgevoel. Happy days dus. Toch eens kijken of ik nog ergens five grand zoals lief dat altijd zegt hebt liggen. En dan even kijken of hij op benzine of diesel loopt. Zal wel bij de tank moeten blijven staan vermoed ik om wat rond te kunnen toeren.
Valentijnsdag nadert. Overal zie ik de leukste dingen oppoppen. Eigenlijk ben ik helemaal niet zo van allerlei bezittingen, maar soms word je wel wat hebberig. Ik zag allemaal sieraden voorbij komen op Catawiki. Met waarden die volgens de schatting rond de duizenden liggen, maar nu nog maar op een paar honderd zitten. Ik zag een ring waar ik van moest likkebaarden. Ik keek mijn lief eens aan. Hmmmm. Met net een nieuwe baan en nog veel dingen te doen (en te betalen) als inburgeren leek dat er niet echt in te zitten. (Ja want inburgeren daar moet mijn lief zelf voor betalen. Zo'n drieduizend eurootjes schoon aan de haak. Mensen denken altijd dat dit niet het geval is, maar hij moest in land van herkomst al inburgeren en hier deel twee doen). Maar goed dat allemaal terzijde.